گروه فرهنگي؛ فعاليت هاي ترکيه به مناسبت سال مولانا درحالي به شکل هاي گوناگون ادامه دارد که مدتها است ستاد بزرگداشت اين مناسبت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي تشکيل شده، اما جز تنظيم چند صورتجلسه کار خاصي در اين باره انجام نشده است. برخي ضمن انتقاد از ستاد بزرگداشت مراسم مولانا که نهادي دولتي و زير نظر وزارت ارشاد فعاليت مي کند، از NGOهاي غيردولتي نيز به دليل کم کاري در معرفي اين چهره مهم تاريخ ايران انتقاد مي کنند. در چنين شرايطي ترکيه هر روز به دامنه فعاليت هايش مي افزايد و تقريباً با لقب «رومي» در سراسر دنيا مولانا به عنوان چهره يي ترک تبار شناخته شده است. دکتر ميرجلال الدين کزازي، مولانا پژوه شناخته شده، در اين مورد به اهميت مولانا در دنياي امروز اشاره مي کند و به اعتماد مي گويد؛ «جلال الدين بلخي هرگز حتي يک بيت شعر به زبان غيرفارسي نسروده و اين خود دليل قاطعي بر ايراني بودن اين شخصيت والا است. حال اين ماييم که بايد قدر مولانا را بدانيم.» هفته گذشته استفان اليزوندو گريست، نويسنده امريکايي در کتاب «100 مکاني که هر زني بايد از آنها ديدن کند» قونيه و مقبره مولانا را از جاذبه هاي برتر جهان معرفي کرد، دو هفته قبل کلمن بارکس، مولوي شناس و شاعر امريکايي، که تعدادي از شعرهاي مولانا را را ترجمه کرده، او را يکي از محبوب ترين شاعران امريکاي شمالي به زبان انگليسي در سال هاي اخير دانست و چند هفته قبل تر مراسم بزرگداشت مولانا در واتيکان و با شکوه فراوان با اهداي ترجمه يي از مثنوي به پاپ از سوي ترک ها برگزار شد. حال اين سوال به وجود مي آيد که جاي ما ايرانيان در اين پازل کجا است. کزازي با بيان اينکه بسياري از انديشمندان در سراسر جهان آثار مولانا را مورد تحقيق و بررسي قرار مي دهند،گفت؛ «ايرانيان بايد بيشتر از هر کسي در شناخت اين عارف عاليقدر تلاش کنند، چرا که هر کجا سخن از مولانا است سخن از ايران است.» وي افزود؛ «ما بيش از هر زمان در اين روزگار که روزگار فروپاشي سامانه هاي فرهنگي و انديشه يي است، به باورهايي که از بزرگاني چون مولانا برمي خيزد، نياز داريم. اگر ما برنخيزيم، ديگران برخواهند خاست.» ترک ها که معتقدند مولانا متعلق به آنها است، در حرکتي ديگر قصد دارند علاوه بر ترجمه مثنوي به زبان هايي مثل انگليسي، آلماني، ايتاليايي، فرانسوي، عربي، اردو و ترکي، آن را به 16 زبان ديگر دنيا نيز ترجمه کنند. اجراي يک تئاتر توسط گروهي ترکيه يي در اروپا از ديگر برنامه آنها است. اگر از دعوت پروفسور سيدحسين نصر و همايش جانانه مولانا نيز بگذريم، نمي توانيم از ديگر تلاش هاي ترکيه بگذريم که در سال بزرگداشت مولانا برگزار مي شود.دکتر ميرجلال الدين کزازي با تاکيد بر مليت ايراني و نفي نظر بيگانگان مبني بر غيرايراني بودن مولانا، گفت؛ «بزرگداشت مولانا را توسط دوستانمان در ترکيه به فال نيک مي گيريم، اما نبايد فراموش کنيم که اين بزرگ مرد ادبيات جهان، نخست به ما تعلق دارد و سپس به ديگران. نبايد کوتاهي کنيم.»