پژوهش محور بودن دانشگاه‌ها هنگامي معني مي‌يابد كه دانشگاه‌ها در تشخيص نيازهاي عرصه‌هاي مختلف در سطح ملي پرچمدار جامعه باشند.

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دکتر مهدي زارع در وبلاگ خود به نشاني http://mehdizare.blogspot.com نوشته است: وقتي نياز جامعه را به علوم و فنون مختلف توسط دانشگاه‌ها با كار ميداني پژوهشي سنجيده و يافته شود، در آن صورت مي‌توان براي دستيابي به انتظار واقعي جامعه نيز از دانشگاه انتظار طراحي نقشه راه داشت.

نيازي كه از جامعه بر نخيزد و بر مبناي برآورد دقيق سنجيده نشده باشد، راهگشا نيست. بر اساس مشاهده غيردقيق نمي‌توان انتظار تامين الزامات يك جامعه را با كارهاي غيرحرفه‌يي سطح پايين داشت. دانشگاه نيز به اين آمار غير دقيق يا اعتمادي نمي‌كند و يا بر مبناي همان برداشت غيردقيق كار مي‌كند. البته كاري با كيفيت پائين حاصل مي‌شود كه نمي‌تواند مبناي مطالعات سطح بالا و بنيادي قرارگيرد. اين نوع انجام كار پژوهشي عملا حركت در يك دور باطل و هدر دادن انرژي است.

در ايران و ساير كشورهاي در حال توسعه، با ناديده گرفتن عرصه جهاني علم و عدم دقت در كيفيت كار پژوهشي و گسترش به هر قيمت آموزش عالي، علي رغم فرصت آفريني در داخل مملكت براي نيروهاي جوان جوياي تحصيل (كه كاري بسيار پسنديده است) متاسفانه كيفيت بالا فدا مي‌شود.

وقتي كيفيت در سطح رده يك بين‌المللي به عنوان يك مبنا پزيرفته نشود، در آن صورت هر كار متوسط و خداي ناكرده اشتباهي را در شلوغي كارهاي متوسط مي توان ارائه كرد (و قهرمان شهر بي‌قهرمان شد!). در حالي كه عرصه علم و كيفيت علم استانداردي جهاني دارد. نمي توان مقاله ي يك هندي را با مقاله يك هلندي و مقاله يك ايراني و يك ژاپني را در يك موضوع تخصصي و در يك سطح تخصصي مشابه با كيفيات متفاوت به عنوان كارهاي با استاندارد‌هاي متفاوت پذيرفت. عرصه علم عرصه دقت و كيفيت بالاست.

http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-1012388&Lang=P